Galadriel of the Lovely Witchmount

Deze ongelooflijk knappe dame was als voorbestemd voor ons!
toen ze 6 weken oud was, hebben we met haar kennis gemaakt bij de fokster, Daniel liep daar door de woonkamer, we hadden haar nog helemaal niet gezien, en onder de eettafelstoel kwam een klein poezenpootje vandaan, welke uitvoerig naar zijn voeten mepte. Uiteraard was de klik er toen gelijk, en kon je ons opdweilen.

Helaas mocht het voor ons toen nog niet zo zijn, er was financieel een hoop mis gelopen en deze mooie coondame zat er voor ons financieel nog niet in.
Weken gingen voorbij, trage weken, waarop we dagelijks op de site van haar fokster keken, bang om te zien dat ze verkocht was, maar tegelijk ook verdrietig te zien dat ze, mooi als ze was, nog altijd geen thuis gevonden had.
11 weken later, had lieve yumi, toen nog liefkozend galapoes genoemd, nog geen plekje, en kwam er vanuit de fokster een voorstel! eind goed al goed, lijkt het dan.... toch?

Maar, onze lieve Yumi is een verhaaltje apart.

Ja, yumi is als poezendame van 17 weken bij ons komen wonen, als uitzetpoes, en wij mochten met haar een nestje doen.
Helaas sloeg voor haar het noodlot toe en werd ze ongeneeslijk ziek (godzijdank niks erfelijks!) , yumi ontwikkelde, na een lange tijd van ziek zijn ( ze was met 1 jaar oud 1,8 kilo) de ziekte IBD (inflamatory Bowel Disease, vrij vertaald naar de ziekte van Crohne) en kon zij absoluut geen enkele brok verdragen! Maandenlang zijn wij wekelijks met haar naar de dierenarts geweest, een korte tijd van drie weken zelfs iedere dag naar de dierenarts, prednisonspuiten, antibioticumspuiten, bloedtesten, biopten, alles hebben we gezien. Graat en graatmager was Yumi, sterilisatie kon ook niet direct omdat haar toestand zo slecht was dat ze deze waarschijnlijk niet overleefd zou hebben. Mede door Hunters fokker, zijn we voor haar toen terecht gekomen bij vers vlees, en dit heeft Yumi's leven veranderd.

We zijn nu, terwijl ik dit schrijf (4/2/2015) dik een jaar verder, en nu eindelijk heeft Yumi rust in haar lijfje. In een jaar tijd heeft Yumi haar gewicht meer dan verdubbeld en zit ze nu op een mooie 4,5 kilo.

Zijn we er? nee, nog lang niet. In dit jaar heeft yumi COPD ontwikkeld, en door haar IBD een lidtekenweefsel op haar longen. Uiteraard is zij inmiddels gesteriliseerd, kittens van haar zullen we helaas nooit zien, maar daar mogen wij niet rouwig om zijn, want ons mooie meisje, waar wij vorig jaar niet van dachten dat zij nu nog hier zou zijn, is er nog. en dat is alles wat mag tellen!

Yumi is een knuffelpoes boven alles,maar wel een echte tortie. Is ze stout, en geef je haar op haar donder, zal zij altijd met een verontwaardigd miepje, het laatste woord willen hebben. Omdat Yumi nog altijd een gigantische achterstand heeft, heeft Yumi ALTIJD honger. Niks is veilig voor haar!
We hopen dat we nog lang van deze mooie meid mogen genieten!

Eind 2017 hebben wij nog eens mogen knokken voor Yumi's leven, daar zij een Neuspoliep ontwikkelde met alle gevolgen van dien.